|
تقديمي صدراله البرزي به علاقمندان حافظ
درد عشقي كشيده ام كه مپرس زهر هجري چشيده ام كه مپرس
گشته ام در جهان و اخر كار دلبري برگزيده ام كه مپرس
انچنان در هواي خاك درش مي رود اب ديده ام كه مپرس
من به گوش خود از دهانش دوش سخناني شنيده ام كه مپرس
سوي من لب چه مي گزي كه مگوي لب لعلي گزيده ام كه مپرس
بي تو در كلبه گدايي خويش رنج هايي كشيده ام كه مپرس
همچو حافظ غريب در ره عشق به مقامي رسيده ام كه مپرس
از حافظ
تقديمي :صدراله البرزي
بازنشسته شركت ملي صنايع پتروشيمي
alborzi@u.washington.edu
|